اگر خداوند برای لحظه ای فراموش می کرد که من عروسکی کهنه ام و تکه ای کوچک از زندگی به من ارزانی می کرد احتمالا همه آنچه که به ذهنم می رسید نمی گفتم . بلکه به همه چیزهایی که میگفتم فکر  می کردم  . ارج همه چیز در نظر من نه در ارزش آن بلکه در معنایی است که دارند . کمتر می خوابیدم و  بیشتر رویا می دیدم . چون  می دانستم هر دقیقه که چشممان را برهم می گذاریم  شصت  ثانیه نور  را از  دست می دهیم . هنگامی که دیگران می ایستادند من راه می رفتم و زمانی که دیگران می خوابیدند من بیدار می ماندم .  هنگامی که دیگران صحبت می کردند گوش می دادم و از خوردن بک  بستنی شکلاتی چه حظی که نمی بردم . اگر خداوند  تکه ای  از زندگی به من ارزانی  می داشت قبایی  ساده می پوشیدم . نخست به  خورشید چشم می دوختم و نه تنها جسمم را بلکه روحم را عریان می کردم .خدایا اگر دل همچنان در سینه ام می تپید نفرتم را بر یخ می نوشتم و طلوع آفتاب را انتظار می کشیدم  . خدایا اگر تکه ای زندگی  داشتم نمی گذاشتم  حتی یک روز بگذرد بی آن که به مردمی که دوستشان می دارم  نگویم دوستشان دارم . به همه مردان و زنان می قبولاندم که محبوب من هستند و در کمند عشق زندگی می کردم . به انسا نها نشان می دادم که در  اشتباهند که گمان می بردند که پیر شده اند و  دیگر  نمی توانند  عاشق باشند . و نمی دانند زمانی  پیر می شوند که دیگر نمی توانند عاشق باشند . به هر کودکی دو بال می دادم ولی رهایش می کردم تا خود پرواز را بیاموزد . به سالخوردگان یاد می دادم که مرگ نه با سالخوردگی بلکه با  فراموشی سر می رسد . من در یافته ام که همگان می خواهند در قله کوه زندگی کنند  بی آنکه  بدانند  خوشبختی واقعی وابسته آنچه است که در دست دارند . در یافته ام که وقتی طفل نوزاد برای  اولین بار با مشت کوچکش انگشت پدر را می فشارد او را برای همیشه به دام می اندازد . در یافته ام که یک انسان فقط هنگامی حق دارد به انسانی دیگر از بالا به پائین بنگرد که ناگزیر باشد او را یاری دهد تا روی پای خود بایستد . من از شما بسی چیز ها آموختم . اما در حقیقت فایده ی چندانی ندارد . چون هنگامی که آنها را در این چمدان می گذارم . بد بختانه در بستر مرگ خواهم بود .

                                                                                    گابریل گارسیا مارکز