سر مست از عطر خوش کودکی

شاداب از طراوت زندگی

توی دنیای عروسکی خودت مشغول بازی هستی

یه دفعه بابا و مامان  دستتو می گیرن می برنت یه جایی که وقتی از دور می بینیش ناخود آگاه دلت می لرزه نمی دونی کجا داری میری ولی هیبت اون ساختمون بزرگ با اون مجسمه فرشته که ترازو تو دستشه و داره با چشمای بسته یه چیزیو وزن می کنه،عدالت!

واژه ی غریبیه مگه نه؟

خب اشکالی نداره عزیزم کم کم باهاش آشنا میشی بزار جنگ و مرافعه ی بابا و مامان تو دادگاه جلوی چشمای معصوم و قشنگت تموم شه بعد آقای قاضی برای زندگی همتون تصمیم می گیره نگران نباش از تو هم نظرتو می پرسن ، که می خوای با بابا بمونی یا با مامان البته باید یکیشونو انتخاب کنی،عدالت!

بعد از جدایی معنیه این کلمه برات روشن میشه وقتی دلت برای مامان یا بابا تنگ شد،وقتی که کم کم بزرگ میشی و برای تک تک عروسکات مجلس ختم می گیری ، کمبود ها رو احساس می کنی ، تبعیض ها رو احساس می کنی باید جاشونو با یه چیزی پر کنی از همین جا جامعه تورو می کشه به بی راهه

بعد که تا گلو تو باتلاقش فرو رفتی میارنت تو تلویزیون(جایی که تو بچگی آرزو داشتی توش باشی) صورتتو شطرنجی می کنن و به عنوان اراذل و اوباش ، به عنوان معتاد ، به عنوان فاحشه و ...

به این مردم معرفیت میکنن تا بشی درس عبرت دیگران

عدالت!

نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن 1387ساعت 19:59 توسط در به در ثانیه ها| |