http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/ fa blogfa.com Mon, 13 Jul 2009 10:12:26 GMT http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-197.aspx <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center>حـــمام زنانـــــه گـــر شــــــنیدی      بشـــنو که حدیث مجلس ماسـت</P> <P dir=rtl align=center>زیــرا که در آن ســــــراچه هر روز      جــنگ و جــدل زنانــــــه برپاســت<BR>گاه از پی حزب توده جنگ اســت      گـــه بر سـر حرف یاوه دعواســـت<BR>وز بهر صـــــلاح اگــــــر وکـــــیلی      لب باز کند، که این چه غوغاست؛<BR>گوید چو یکی دو جــمله، گـــویند      بنشین سر جای خود که بیجاست<BR>کــورند و ز راه راســــــت دورنـــد       هر فرقه که بینی از چپ و راسـت<BR>این یک به فنـــــای ما مصــــمم!      و آن یک به هــــلاک ما، مهیاست!<BR>کوشد پی حیله هرکه بنشست      خـــیزد پی فتنه هرکـه برخاســــت<BR>از صدمه دیگــــــران چه نالـــــیم     کز ماست هر آن ستم که بر ماست</P> <P dir=rtl align=center>                                                                     "رهی معیری"</P> <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl align=center> </P> <P dir=rtl> </P> Mon, 13 Jul 2009 10:12:26 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=197 nabakhshoodeh http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-197.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-195.aspx <H1> </H1> <H2></H2> <DIV> <DIV> </DIV> <DIV></DIV></DIV> <DIV> <P>شعر صيد حلال را كه شمس لنگرودي براي ندا آقا سلطان كه در حوادث هفته گذشته كشته شد سروده است با هم مي خوانيم.آمين مي گوييم  و برايش آرامش آرزو داريم.<BR></P> <P>صيد حلال<BR></P> <P>دخترم</P> <P>سنت شان بود</P> <P>زنده به گورت کنند</P> <P>تو کشته شدی</P> <P>ملتی زنده به گور می شود.</P> <P>ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد</P> <P>او که پول مرگ تو را گرفته</P> <P>شام حلال می خورد.</P> <P>تو فقط ایستاد ه بودی</P> <P>و خوشدلانه نگاه می کردی</P> <P>که به خانه ات بر گردی</P> <P>اما دیگر اتاق کوچک خود را نخواهی دید دخترم</P> <P>و خیل خیال های خوش آینده</P> <P>بر در و دیوارش پرپر می زنند.</P> <P>تو مثل مرغ حلالی به دام افتادی</P> <P>مرغی حیران</P> <P>که مضطربانه چهره ی صیادش را جستجو می کند</P> <P>تو به دام افتادی</P> <P>همچون خوشه ی انگوری </P> <P>که لگدکوب شد</P> <P>و بدل به شراب حرام می شود.</P> <P>کیانند اینان</P> <P>پنهان بر پنجره ها، بام ها</P> <P>کیانند اینان در تاریکی</P> <P>که با صدای پرنده ی خانگی</P> <P>پارس می کنند.</P> <P>کشتندت دخترم</P> <P>کشتندت</P> <P>تا یک تن کم شود</P> <P>اما تو چگونه این همه تکثیر می شوی.</P> <P>آه ندای عزیز من</P> <P>گل سرخی که بر گلوی تو روییده بود</P> <P>باز شد</P> <P>گسترده شد</P> <P>و نقشه ی ایران را در ترنم گلبرگ هایش فرو پوشانید</P> <P>و اینانی که ندا داده اند</P> <P>بلبلانند</P> <P>میلیون ها تن که گرد گلی نشسته</P> <P>و نام تو را می خوانند.</P> <P>یعنی ممکن است صداشان را که برای تو آواز می خوانند نشنوی</P> <P>یعنی پنجره ات را بستند که صدای پیروزی خود را هم نشنوی</P> <P>ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد</P> <P>او که صید حلال می خورد.</P> <P>1/4/1388 </P> <P><A href="http://www1.farsnews.com/newstext.php?nn=8804021341">عامل تيراندازي به ندا صالحي آقاسلطان تحت تعقيب است</A></P></DIV> <DIV>منبع: وبلاگ رسمي شمس لنگرودي</DIV> Fri, 26 Jun 2009 20:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=195 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-195.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-194.aspx <P align=justify>دختر به دوربین نگاه می کند. یاد معلم تاریخم می افتم که می گفت این نگاه شیریست که کمرش را شکسته اند. ولی در اون چشم معصومیت می بینم. یکی به دختر می گوید نترس. نترس. اگر ترسی بود پس چرا سر بر بالشتکی از شن گذاشته؟ پس چرا چکه های خون را می بینم. دوربین می چرخد. دخترک تلاشی نمیکنه. می دونی گلوله به قفسه سینه خورده. یکی بر سر خود می زنه. می بینم اشک وجودم را گرفته. دختر حرکتی ندارد. صدایی در پس زمینه فریاد میزنه دستتو اینجا فشار بده. فکر می کنم این صدا دوره. یاد زنجیر انسانی می افتم که با شوق از تجرش تا افسریه بود. چه قدر اون خنده ها دوره. صورت دختر تغییری می کند.</P> <P align=justify> <IMG alt="" hspace=0 src="http://www.telegraph.co.uk/telegraph/multimedia/archive/01428/iran_1428170c.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=justify>چرا به نظر من این دختر وطنمه؟ چرا احساس می کنم نمی خواد چیزی بگه فقط داره نگاه می کنه. لحظه بعد احساس می کنم وجودم آتش گرفت. چرا؟ قطرات خون را که می بینم تنم می لرزه. دستهایم می لرزه. یاد یک مشت احمقی می افتم که برای حرفی گریه کردند. کسانی که با من و دختر چهار ردیف حفاظتی فاصله دارند. صفحه تار شده. نمی دونم من گریه می کنم یا این فیلم تخیلیه، نفسم بالا نمیاد. نمی خواهم نفس بکشم. برای چی قلب من باید بزنه ولی قلب اون نه؟ خواهرم می دونم برابری می خواستی. ولی مگر من مرده بودم که تو خود را سپر گلوله کردی؟ خواهر شهیدم، عزت وطنم، من وطن را در چشمان تو دیدم. شاید که مزدور بر روی نورت پارچه سیاهی کشید. ولی من دامانش را به آتش چشمت می سوزانم </P> Wed, 24 Jun 2009 09:36:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=194 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-194.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-193.aspx نه دیگر..حرفی نیست... <P></P> <P>از اولش هم نبود...</P> <P>اصلا مگر کسی باید و می تواند که حرفی داشته باشد برای گفتن...؟</P> <P>خیابان های شلوغ...دختر ها و پسر های سرزمینم پر از اندوه...</P> <P>و مردان و زنان ...در حیرت از این شام غریب...از این سال آخر...</P> <P>نفس هایی که به شماره می افتند...</P> <P>و پوزخند های موذیانه ی <STRONG>بزرگان امنیت و آسایش این خاک...</STRONG></P> <P>دست هایم به لرزه افتاده اند...</P> <P>گریه می کنم...نه از غم...که از خشم...</P> <P>حال معلقی دارم...</P> <P>چون ریشه ای از خاک کنده...تن سپرده به باد...به آب...</P> <P>من و این خاک ...تن می سپاریم...</P> <P>نه به باد...نه به آب...</P> <P>که به نیرنگ...به دروغ...فریب...تهمت...تقلب...ریا...استهزا...</P> <P>هرچه ایمان داشتم...هرچه مرا احساسی پر از حضور گرم و مهربان خدا بود...</P> <P><STRONG>خدا</STRONG> آمد و برد...و تنم...و همه تراوش ذهن خسته ام...</P> <P>و همه نوشته ی دستان شکسته ام...</P> <P>پر از درد شده...پر از احساس آزار دهنده ی سادگی...فریب خوردگی...</P> <P>حالا دیگر...جه توفیری دارد...آخر این بن بست خفه ام کنید...یا سر خیابان </P> <P>بعدی استخوان هایم را بشکنید...؟</P> <P>مگر وقتی آتش زدید و می زنید و خواهید زد بر این سبز بزرگ...</P> <P>تمام جانم نمی سوزد؟</P> <P>نه دیگر...کار معامله با خدا نیست...</P> <P>دست هایتان را باید شکست...</P> <P>و در حنجره ی کثیفتان...صدای کثیف ترتان را خفه کرد...</P> <P>و قدم های ترسویتان را در خیابان تحریم ...</P> <P>و بر همه ی وجود سراسر خائنتان ...</P> <P>راستی همین یکبار را دهان به دروغ  نگشایید و بگویید...که ارزش چه چیز را دارید؟</P> <P>همین یکبار را چشم هایتان را یگشایید و امید  نا امید پیران این دیار را ببینید...</P> <P>و ببینید که چه طور این روزها تلخ شده اند...</P> <P>نمی دانم...به خدا من نمی دانم و کسی هم نمی گوید...که چه طور </P> <P>در چشم های کسانی که می خواهند و نمی گذارید سبز ببینند ...می نگرید...؟</P> <P>چه طور مغزتان در پیچ و تابی از شرم عصیان بر وقاحتتان نمی کند...؟</P> <P>و چه طور این چنین آسوده خاطر از خاطر خسته ی آدم های <STRONG>سبز </STRONG>ی که </P> <P>این خاک سرشته به خون آنان و فرزندانشان است...عبور می کنید...؟</P> <P><STRONG>آهای بی شرمان...آهای جرثومه های وقیح...</STRONG></P> <P><STRONG><FONT size=3>چه طور عصا از دست کوران می دزدید...؟</FONT> </STRONG></P> Sat, 13 Jun 2009 17:39:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=193 hamsogand http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-193.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-192.aspx <IMG style="WIDTH: 466px; HEIGHT: 576px" border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://i44.tinypic.com/f9licw.jpg" width=556 height=648> Fri, 05 Jun 2009 15:24:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=192 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-192.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-191.aspx این منم... </P> <P>همان کور سوی یک سراب...</P> <P>این منم...</P> <P>من که از فروش یک احساس در این عصر می رسم به رویای درخت...</P> <P>این منم...</P> <P>سرشار از جهل...</P> <P>منم ...سرشار از غربت یک واژه ی روشن...</P> <P>آهای...نسل آدم های متفکر...</P> <P>این منم...خود خودم هستم...</P> <P>ببینید...درست روبرویتان ایستاده ام...</P> <P>و به فقر و بدبختی مردمان خاکتان می خندم...</P> <P>نگاه کنید...</P> <P>خیره می شوم در چشمان پدری خسته و با اکراه از این پدر می گذرم...</P> <P>گوش کنید...</P> <P>نام خودم را می گذارم <B>هم وطن</B><B>...</B></P> <P>و به فقر شما می خندم...به همه بد بختیان ...</P> <P>من به تن فروشی دختران ۱۵ ساله تان می خندم...</P> <P>و آسوده صدایشان می کنم...<B>آهای فاحشه</B><B>...</B></P> <P>آهای ...دست هایتان آبی...</P> <P>آهای ...همه مردم این شهر...</P> <P>من از غروب ستاره ام...و به شما می گویم:که من طلوع نورم...</P> <P>...</P> <P>آی مردم بی گناه ...آی دوستان رودخانه...</P> <P>نمی بینید؟</P> <P>من همه شما را محکوم می کنم به نبودن....</P> <P>و به تاریکی خویش می کشانم و نمی فهمید که </P> <P>شما را محکوم می کنم به بودن در این لجن زار...</P> <P>و سالهاست که می اندیشم...</P> <P>که چرا با هر نوشته ام درد می کشید و باز شادم می کنید...</P> <P>و چرا به خاطر کودک ۶ ساله تان که زخمی اش می کنم...</P> <P>یا قلب ۱۸ ساله ای که می کشم...</P> <P>چرا به پا نمی خیزید و نوشته هایم را به آتش نمی کشید...</P> <P>چرا نمی گویید که متنفرید...؟</P> <P>مگر نمی بینید در جایی از شهرتان که من و من ها اسمش را می گذاریم</P> <P><B>پایین شهر</B>...کودکتان جان می دهد از مریضی؟</P> <P>یا در همین خیابان هایتان مدرسه نیست و می لولند فرزندانتان در هم؟</P> <P>من فقط سرابم...</P> <P>بلند نمی شوید...می نشینید...</P> <P>و من باز هم می خندم...</P> <P> ..........................................................................................</P> <P>پی نوشت:</P> <P>نمی فهمیم...مدام درگیر نفهمیدنیم...</P> <P>مدام نمی خواهیم بفهمیم...</P> <P>آن قدر دست های عصبانیم را به هم مالیده ام...</P> <P>و آن قدر این روزها شرم دارم از این خاک...</P> <P>از این خاک نه...از آنان که مرز های مرا می کشند...</P> <P>و آن ها که حصارهایشان را فراتر از دیار من می دانند...</P> <P>می خواهم پاهایم را محکم بکوبم بر زمین...</P> <P>دست هایم هم می لرزد...</P> <P>و خدا می داند که تا کی مردم این خم وقتی می خواهند حرف از خون و</P> <P> خاکشان بگویند ...نگاه هایشان را بر زمین خواهند دوخت و گردن هایشان را کج </P> <P>کج خواهند کرد...چون طفلانی مجرم...</P> <P>هرچه می خواهید بکنید...</P> <P>ارتجاع را...تعصب را ...بیهوده سرمشق نکنید...</P> <P>که به آتش کشیده شد همه جان و تنم...</P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> Thu, 04 Jun 2009 11:43:12 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=191 hamsogand http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-191.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-190.aspx <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://www.yaghma-golrouee.com/inc/showdbimgs.php?imgDir=cat&catId=37"></P> <P> </P> <P>ما رُ ببخشین‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>گمون‌ می‌کردیم‌ آدمی‌ْزاد آزاد به‌ دُنیا میادُ<BR>حق‌ِ داره‌ گاهی‌ وقتا کلّه‌ش‌ُ کار بندازه‌ !<BR>گمون‌ می‌کردیم‌ ، غیرِ قصّه‌های‌ مادربزرگ‌<BR>جای‌ دیگه‌یی‌ هم‌ می‌شه‌ با دیو جنگید !<BR>گمون‌ می‌کردیم‌ ، <BR>هیچ‌کس‌ اون‌ پرنده‌ی‌ زیتون‌ به‌ منقارُ شکار نمی‌کنه‌ !<BR>گمون‌ می‌کردیم‌ آدمیم‌ُ این‌ اشتباه‌ِ بزرگی‌ بود...<BR><BR>ما رُ ببخشین‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>نباید از سنگینی‌ چکمه‌هاتون‌ گِله‌ می‌کردیم‌ !<BR>خُب‌ آدم‌ شونه‌ داره‌ واسه‌ همین‌ چکمه‌ها دیگه‌ ! مگه‌ غیرِ اینه‌؟<BR>تازه‌ نه‌ مگه‌ دستامون‌ُ واسه‌ این‌ داریم‌ که‌<BR>قُل‌ُ زنجیرا تو گوشه‌ی‌ سلّولای‌ نَمور زنگ‌ نزنن‌؟<BR>نه‌ مگه‌ سینه‌ی‌ آدما جون‌ می‌ده‌ واسه‌ این‌ که‌<BR>سربازا ماشه‌ی‌ تُفنگاشون‌ُ رو بِهِشون‌ بِچِکونن‌؟<BR><BR>پَس‌ از چی‌ِ این‌ دوتا آدم‌<BR>که‌ به‌ تیرکای‌ چپ‌ُ راستم‌ بَستین‌ ، <BR>مُدام‌ نعره‌ می‌زنن‌: <B>زنده‌باد آزادی‌</B> ؟<BR>اصلاً <B>آزادی</B>‌ چیه‌؟ آقای‌ دیکتاتور؟<BR>کی‌ همچی‌ تُخم‌ِ لَقّی‌ُ کاشته‌ تو دهن‌ِ آدمی‌ْزاد؟<BR>پَس‌ این‌ همه‌ زندون‌ُ باطوم‌ُ تُفنگ‌ُ واسه‌ چی‌ ساختن‌؟<BR>که‌ آدما وِل‌ وِل‌ بگردن‌ُ هَرجور خواستن‌ فکر کنن‌؟<BR>که‌ تموم‌ِ شکنجه‌گرا بِرَن‌ سُماق‌ بِمِکن‌؟<BR>خُدا نیاره‌ اون‌ روزُ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>دیگه‌ سنگ‌ رو سنگ‌ِ دنیا بَند نمی‌شه‌ ! می‌شه‌؟<BR>معلومه‌ که‌ نمی‌شه‌ !<BR>نمی‌خوام‌ حتّا به‌ همچین‌ روزی‌ فکر کنم‌...<BR><BR>پس‌ این‌ سربازای‌ نازنین‌ کجا موندن‌؟<BR>چرا نمیان‌ کارُ تموم‌ کنن‌؟<BR>یه‌ ساعته‌ هَر سه‌مون‌ُ بستن‌ به‌ تیرک‌ُ رفتن‌ ناشتایی‌ !<BR>نوش‌ِ جونشون‌ ! <BR>نوش‌ِ جونشون‌ امّا صدای‌ این‌ دوتا دیوونه‌ کلافه‌م‌ کرده‌ !<BR>دارن‌ یه‌ آواز درباره‌ی‌ <B>برابری‌</B> می‌خونن‌ !<BR>درباره‌ی‌ کارگرا وُ کشاورزا !<BR>چه‌ حرفایی‌ که‌ تو آوازشون‌ نمی‌زن‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>می‌گن‌ ارباب‌ بایس‌ زمینش‌ُ <BR>بین‌ِ رعیت‌ قسمت‌ کنن‌ !<BR>چه‌ مزخرفاتی‌ !<BR>زبونم‌ لال‌ اگه‌ محصول‌ِ زمینی‌ که‌ آدم‌ بذرش‌ُ کاشته‌ <BR>مال‌ِ خودش‌ باشه‌ ، <BR>پَس‌ اون‌ وَخ‌ اربابا چی‌کاره‌اَن‌؟<BR>اگه‌ اربابی‌ نباشه‌ ، <BR>کی‌ خون‌ِ رعیت‌ُ تو شیشه‌ کنه‌؟<BR>کی‌ دخترای‌ دِه‌ُ تو شب‌ِ عروسی‌شون‌ صاحب‌ بشه‌؟<BR>بدون‌ِ ارباب‌ زمینی‌ دیگه‌ نیس‌ که‌ محصول‌ بده‌ !<BR>اگه‌ شلّاق‌ِ اربابا نباشه‌ که‌ <BR>تو دهات‌ سنگ‌ رو سنگ‌ بَند نمی‌شه‌ ! می‌شه‌؟<BR>معلومه‌ که‌ نمی‌شه‌ !<BR><BR>اصلاً این‌ زمونه‌ هَر کی‌ هَر کی‌ شُده‌ !<BR>جوونا تا کتاب‌ می‌خونن‌ ، <BR>می‌خوان‌ زیرُرو کنن‌ دُنیا رُ !<BR>کتاب‌ چیزِ خونه‌آتیش‌زنیه‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>ما هَم‌ سیاه‌ِ یه‌ کتاب‌ِ کوفتی‌ شُدیم‌ !<BR>یه‌ کتاب‌ِ قرمز ، <BR>که‌ عکس‌ِ یه‌ پیرِمَردِ ریش‌ سفیدِ تُپُل‌ رو جِلدِش‌ بود !<BR>اِسمش‌ تو خاطرم‌ نیست‌ !<BR>یکی‌ از همین‌ جوونا با خودش‌ آوُرده‌ بود کارخونه‌ وُ<BR>حرفای‌ شیش‌ مَن‌ یه‌ غازی‌ می‌زَد ، <BR>درباره‌ی‌ این‌ که‌ کارگرا بایس‌ تو سودِ کارخونه‌ شِریک‌ بشن‌ !<BR>...نه‌ ! <B>چِریک‌</B> نه‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور ! </B><BR>گفتم‌ <B>شِریک‌</B> !<BR>می‌دونم‌ شُما از کلمه‌ی‌ چِریک‌ متنفّرین‌ !<BR>منم‌ این‌ کلمه‌ی‌ لاکردارُ بارِ اوّل‌ تو کارخونه‌ شنیدم‌ !<BR>کی‌ گمون‌ می‌کرد قاطی‌ِ چریکا بِشم‌؟<BR>من‌ رُ ببخشین‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>می‌دونم‌ شُما فقط‌ چریکای‌ تیربارون‌ شُده‌ رُ دوس‌ دارین‌...<BR><BR>آها ! سربازا دارن‌ می‌رِسن‌ !<BR>قربون‌ِ قدماشون‌ بِرَم‌ !<BR>دارن‌ به‌ خط‌ می‌شن‌ تا کارُ تموم‌ کنن‌ !<BR>این‌ دوتا که‌ کنارِ منن‌ دارن‌ رو به‌ جوخه‌ داد می‌زنن‌:<BR><B>عدالت‌ ! عدالت‌ ! عدالت‌...<BR></B>عدالت‌ دیگه‌ چه‌ کوفتیه‌؟ <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>هااا ! منظورشون‌ همون‌ فرشته‌ی‌ چاقوکشی‌ِ <BR>که‌ دائم‌ یه‌ ترازو دستشه‌؟<BR>همون‌ که‌ مث‌ِ زندونیا یه‌ چِش‌ْبند داره‌؟<BR>چِش‌ْبندش‌ مث‌ِ چِش‌ْبَندی‌ِ که‌ تو زندون‌ به‌ چش‌ِ ما می‌زَدَن‌ !<BR>می‌دونم‌ شُما چِش‌ِ اون‌ُ بستین‌ُ <BR>میخش‌ کردین‌ به‌ دیوارِ دادگاهتون‌ !<BR>همون‌ دادگاهی‌ که‌ حکم‌ِ اعدام‌ِ ما رُ توش‌ مُهر کردن‌ !<BR>آخ‌ ! که‌ چه‌ چیزِ کلَکیه‌ این‌ ترازو ، این‌ عدالت‌...<BR>تا اون‌جا که‌ من‌ یاد گرفتم‌ ، <BR>یه‌ کیلو طلا از یه‌ کیلو گندم‌ سنگین‌تَره‌ !<BR>خیلی‌ سنگین‌تَر...<BR><BR>سربازای‌ دلاورُ باش‌ !<BR>زانو زَدَن‌ُ ما رُ نشون‌ کردن‌ !<BR>یه‌ فرمونده‌ که‌ پرنده‌ها کلّی‌ فضله‌ رو شونه‌هاش‌ انداختن‌ ، <BR>کنارشون‌ وایساده‌ وُ دستش‌ُ بُرده‌ بالا !<BR>ما رُ ببخشین‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>این‌ دوتا احمقم‌ ببخشین‌<BR>که‌ به‌ شُما بَدُ بی‌راه‌ می‌گن‌ !<BR>ما عَوَضی‌ فکر می‌کردیم‌ ، <BR>حق‌ داریم‌ واسه‌ خودمون‌ تصمیم‌ بگیریم‌ !<BR>عَوَضی‌ فکر می‌کردیم‌ حَق‌ داریم‌ نفس‌ بکشیم‌ !<BR>هیشکی‌ بی‌اجازه‌ی‌ شُما هیچ‌ حقّی‌ نداره‌ !<BR>اصلاً اوّل‌ شُما ، دوّم‌ خُدا ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>حالاشَم‌ شرمنده‌ایم‌ که‌ دوازده‌تا از فشنگاتون‌ ، <BR>قرارِ صرف‌ِ نفله‌ کردن‌ِ ما بشه‌ !<BR>کاش‌ می‌گفتین‌ دارِمون‌ بزنن‌ !<BR>این‌جوری‌ خَرجتون‌ سَبُک‌تَر می‌شه‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>حیف‌ِ اون‌ فشنگای‌ طلایی‌ِ خوش‌ْگِل‌ !<BR>حیف‌ِ اون‌ فشنگا...<BR><BR>حالا فرمونده‌ دستش‌ُ آوُرد پایین‌ُ داد زَد:<BR><B>آتش‌ !<BR></B>یه‌ نور از تُک‌ِ تُفنگا تُتُق‌ کشیدُ<BR>یهو تَنَم‌ داغ‌ شُد !<BR>چه‌ حِس‌ِ عجیبی‌ ! <B>آقای‌ دیکتاتور !</B><BR>مَمنون‌ که‌ این‌ حِس‌ُ بِهِم‌ دادین‌ !<BR>مَمنون‌ که‌ اجازه‌ دادین‌ ، <BR>گلوله‌ خوردن‌ُ قبل‌ِ مُردن‌ تجربه‌ کنم‌ !<BR>دارَم‌ نَم‌ نَمَک‌ بی‌حِس‌ می‌شم‌ !<BR>فرمونده‌ تپانچه‌ش‌ُ کشیده‌ داره‌ میاد سُراغم‌ !<BR>شرمنده‌اَم‌ !<BR>شرمنده‌اَم‌ که‌ با همون‌ گلوله‌ها نَمُردم‌ ! <BR>من‌ُ ببخشین‌ ! <BR><B>آقای‌ دیکتاتور !<BR></B>اشتباه‌ گمون‌ کرده‌ بودم‌ که‌ تو یه‌ تخت‌ِ فنری‌ُ<BR>میون‌ِ ملافه‌های‌ تمیز می‌میرم‌ !<BR>همچی‌ سَگ‌جونم‌ ، <BR>که‌ بایس‌ با تیرِخلاص‌ خلاصم‌ کنن‌...<BR><BR>خونم‌ُ باش‌ که‌ رَوون‌ شُده‌ رو کف‌ِ میدون‌ِ تیر !<BR>سایه‌ی‌ فرمونده‌ رو باش‌ رو خونا !<BR>دستش‌ُ باش‌ ! <BR>داره‌ با تپانچه‌ میاد بالا !<BR>انگشتش‌ُ باش‌ !<BR>انگار می‌خواد بچکونه‌ ماشه‌ رُ !<BR><BR>ما رُ ببخشین‌ !<BR>� � � � � � ببخشین‌ !<BR>� � � � � � ببخشین‌ !<BR>� � � � � � � <B>� � آقای‌ دیکتاتور...</B> </P> <P> </P> <P><A href="www.yaghma-golrouee.com" target=_blank>یغما گلرویی</A></FONT></P> Mon, 18 May 2009 18:10:57 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=190 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-190.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-189.aspx <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://www.3jokes.com/images/2009/Data/other/1000big.jpg"> Mon, 11 May 2009 21:06:16 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=189 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-189.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-188.aspx <FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">طی شد این عمر،تو دانی به چه سان </FONT> <P></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">پوچ و بس تند چنان باد دمان</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">همه تقصیر من است این خود می دانم </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که نکردم فکری </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که تامل ننمودم ،روزی </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">ساعتی یا آنی</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که چه سان می گذرد عمر گران؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">"کودکی"رفت به بازی،به فراغت، به نشاط</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فارغ از نیک و بد و مرگ و حیات</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">همه گفتند:کنون بچه است بگذارید بخندد شادان</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که پس از این دگرش فرصت خندیدن نیست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بایدش نالیدن  </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من نپرسیدم هیچ</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که پس از این ز چه رو نتوان خندیدن؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">هیچکس نیز نگفت:</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">زندگی چیست؟چرا می آییم؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بعد از این چند صباح به کجا باید رفت؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">با کدامین توشه،به سفر باید رفت؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من نپرسیدم هیچ،هیچکس نیز نگفت.</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">"نوجوانی"سپری گشت به بازی، به فراغت، به نشاط</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فارغ از نیک و بد و مرگ و حیات</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بعد از آن باز نفهمیدم من</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که چه سان عمر گذشت؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">لیک گفتند همه که جوان است هنوز</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بگذارید جوانی بکند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بهره از عمر برد،کامروایی بکند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بگذارید که خوش باشد و مست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بعد از این باز ورا عمری هست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">یک نفر بانگ برآورد که:او </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">از هم اکنون باید فکر آینده کند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">دیگری آوا داد :که</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">چو فردا بشود، فکر فردا بکند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">سومی گفت :همانگونه که دیروزش رفت</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">بگذرد امروزش،همچنین فردایش . . .</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">با همه این احوال</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من نپرسیدم هیچ</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که چه سان دی بگذشت؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">آن همه قدرت و نیروی عظیم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">به چه ره مصرف گشت؟</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">نه تفکر،نه تعمق و نه اندیشه دمی</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">عمر بگذشت به بی حاصلی و مسخرگی</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">چه "توانی" که ز کف دادم مفت</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من نفهمیدم و کس نیز مرا هیچ نگفت</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">قدرت عهد شباب</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">می توانست مرا تا به خدا پیش برد</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">لیک بیهوده تلف گشت جوانی</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">هیهات...</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">آن کسانی که نمی دانستند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">زندگی یعنی چه،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">رهنمایم بودند</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">عمرشان طی شده بیهوده و بی ارزش و کار</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">و مرا می گفتند که چو آنها باشم،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">که چو آنها دایم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر خوردن باشم،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر گشتن باشم،   </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر تامین معاش،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر ثروت باشم،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر یک زندگی بی جنجال،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فکر همسر باشم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">کس مرا هیچ نگفت:</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">             زندگی ثروت نیست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">                        زندگی داشتن همسر نیست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">زندگی کردن،فکر خود بودن و غافل ز جهان بودن نیست</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من نفهمیدم و کس نیز مرا هیچ نگفت</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">و صد افسوس  که چون عمر گذشت،</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">معنی اش فهمیدم.</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">حال می پندارم هدف از زیستن این است رفیق</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من شدم خلق که با عزمی جزم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">پای از بند هوا ها گسلم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">پای در راه حقایق بنهم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">با دلی آسوده،فارغ از شهوت و آز و حسد و کینه و بخل</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">مملو از عشق و جوانمردی و علم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">در ره کشف حقایق کوشم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">"زره جنگ" برای بد و ناحق پوشم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">ره حق پویم و حق جویم و پس حق گویم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">آنچه آموخته ام ،بر دگران نیز نکو آموزم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">شمع راه دگران گردم و با شعله خویش</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">راه را بر دگران روشن و هموار کنم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">من شدم خلق که مثمر  باشم</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">نه چنین زاید و بی جوش و خروش</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">عمر بر باد و به حسرت خاموش</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">                                        </FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">                                        ای صد افسوس که چون عمر گذشت</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">                                                   معنی اش فهمیدم.</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">"صاحبعلی ملکی"</FONT></P> Mon, 20 Apr 2009 10:15:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=188 nabakhshoodeh http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-188.aspx http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-187.aspx فضا : محیط یک کارواش <P></P> <P>زمان : مهم نیست (فرض کنید چند ماه پیش دم ظهر)</P> <P>موضوع:......</P> <P>تو کارواش نشسته بودم منتظر ، یه پراید وارد کارواش شد مردی ۵۵ ساله ازش پیاده شد یه نگاه به سر وضع ماشینش کرد سرشو حاکی از بی تفاوتی تکون داد آروم آروم اومد رو صندلی بغل دستیم نشست:</P> <P>-سلام جوون</P> <P>سلام حاجی خسته نباشی(تا اسم حاجی به گوشش رسید مثه بچه ها ذوق کرد)</P> <P>-پیر شی جوون هنوز حاجی نشدم ولی قراره بشم</P> <P>به سلامتی </P> <P>-آره واسه همین میخوام این ماشینو بفروشم پولشو برای خرج سفرم می خوام</P> <P>مگه ثبت نام نکردی حاجی؟</P> <P>- چرا ولی خب مکه رفتن که فقط ثبت نام نیس قربونی داره ناهار و شام داره سوغاتی داره هزار جور خرج داره پسرم</P> <P>پس طواف چی؟ احرام چی؟ استغفار چی؟صفا و مروه چی؟(اینارو از خودم پرسیدم روم نشد به حاجی بگم!)</P> <P>گفتم:حاجی حالا این ماشینو می فروشی بعد که برگشتی اذیت نمیشی؟</P> <P>-چرا  اتفاقا فکرو خیال عذابم میده آخه می دونی پسرم بیکاره با این ماشین تو آژانس کار می کرد از وقتی که تصمیم گرفتم ماشینو بفروشم خیلی در مونده شده!</P> <P>صدام کردن که بیا ماشینت حاضره...</P> <P>خیلی حرفا با حاجی داشتم می خواستم بگم پدر من آخه ببین کدوم واجب تره؟پسرت یا مکه؟</P> <P>لابد میگفت جوون تو هنوز خامی دیدن خونه ی خدا واجبه!</P> <P>آخه حاجی جون قربون اون سادگیت برم مگه خدا چپیده تو اون چاردیواری خشتی بیرونم نمیاد؟ مگه نمیشه خدا رو جای دیگه دید؟مگه خودش نگفته من از رگ گردن بهتون نزدیک ترم؟مگه نگفته اگه هفت تا همسایه از طرفینتون یه شب گرسنه بخوابن سفر حج واسه شما جایز نیس؟</P> <P>اون وقت تو عصای دست پسرتو ازش میگیری تا زمین بخوره که چی؟</P> <P>که ببری بدی یه مشت عرب که رو نفت خوابیدن بخورن یه قلپ آبم روش؟</P> <P>حاجی چوب می کنی تو چرخ زندگی خودتو خانوادت که به خدا نزدیک شی؟</P> <P>حاجی خدارو حتما باید زیر ناودون طلا ببینی؟</P> <P>میدونی خدا رو کجا ها میشه داد؟</P> <P>وقتی یه نوراد به دنیا میاد،</P> <P>وقتی گلی شکوفه می کنه،</P> <P>وقتی تن یه عاشق از تب عشق میسوره،</P> <P>وقتی دل یه مادر واسه بچش می لرزه،</P> <P>وقتی...........</P> <P>خیلی حرفا داشتم بگم ولی همشونو قورت دادم</P> <P>آخه میگن دل مسافرو شکستن گناهه!</P> <P>(((حاجی زیارت قبول)))</P> <P> </P> Sun, 08 Mar 2009 17:23:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=dar-be-dare-sanieha&postid=187 dar-be-dare-sanieha http://dar-be-dare-sanieha.blogfa.com/post-187.aspx